“Wat, had je een negen? Ik zei je nog zo dat je je goed moet concentreren, hoe kan dat nou?”
Ik dacht nog dat hoor ik niet goed. Was zelf vroeger al dolblij met een zeven. De zoon bleek hoogbegaafd en een negen was een afgang voor hem. Aan mijn collega vroeg ik: “Hoor jij wat je zelf zegt tegen je zoon?” Hij schrok ervan want hij had er niet bij stilgestaan wat het effect van zo’n opmerking kan zijn. Zo kweek je perfectionisten. Mensen voor wie een tien nog niet genoeg is en altijd streven naar beter en doodziek zijn als het een keer minder is.
