Leve de burn-out!

Jezelf verloochenen kan een burn-out veroorzaken en een burn-out kan een begin zijn van thuis komen bij jezelf.

Een burn-out kan ontstaan doordat we heel lang iets doen, waar we niet achter staan. We proberen het misschien nog te veranderen in iets wat wel klopt, maar eigenlijk schrijnt het ergens in ons binnenste. Bijvoorbeeld een manager die mensen moet ontslaan terwijl hij of zij daar grote moeite mee heeft. Of je moet een wet volgen en je ziet wat voor gevolgen dat heeft. Zoals de politieman die een afgewezen asielzoeker terugbracht naar zijn land, waarna hij zeer vriendelijk werd ingehaald door de instanties met een etentje en een mooi hotel. Maar de asielzoeker werd ter plekke gearresteerd en de agent durfde niets te zeggen. Hij liet het maar zo. Hij heeft het ingeslikt, goedgepraat voor zichzelf en er niet meer aangedacht, maar op een dag kwam het in alle hevigheid terug.
Van de week sprak ik een vrouw die zich totaal niet kon vinden in nieuwe maatregelen bij een bank waar ze werkte. Ze zocht een nieuwe baan en werkt nu voor een organisatie die iets moois doet voor mensen in nood.

Er zijn ook andere voorbeelden. Een reorganisatie waarbij iedereen op een positieve manier moet reageren, want anders loop je de kans buiten de boot te vallen. In de praktijk gebeuren er allerlei zaken die niet kloppen. Niemand zegt wat, je wilt je baan houden. En iedere keer dat je ja knikt, verlies je een stukje van jezelf.

Mensen met wie ik werk hoor ik wel eens schrikken van hun eigen beeld op de video. “Wat heb ik een harde kop gekregen.” Overlevingsstrategieën doen iets met ons. We verharden. En dan heb je opeens een burn-out. Nou ja, opeens? Het is zorgvuldig opgebouwd. Schrik, angst, hartkloppingen…
Maar wat een kans om schoon schip te maken met jezelf. Waar ben je jezelf voorbij gelopen? Hoe kom je weer terug bij wie je werkelijk bent? Waar voel je je nog schuldig over?
Levensvragen die we ons allemaal dagelijks kunnen stellen. We kunnen nu actie ondernemen en een nieuwe keuze maken.

Een burn-out helpt om weer thuis te komen. Thuis bij jezelf en een kans om weer helemaal opnieuw beginnen.




Uit Placebo's en fluitende fietsen

Doe eens gek!

Al jaren kom ik bij de bakker om de hoek en op zaterdag werken de twee dochters achter de toonbank. Vanaf een jaar of twaalf helpen ze de zaterdagen al mee. Ze hadden precies geleerd wat je moet zeggen tegen de klanten. Beiden met het zelfde toontje als hun moeder. “Dag mevrouw, waarmee kan ik u van dienst zijn?” Elke keer het vaste riedeltje. Als ik ze iets anders vroeg of zei, kreeg ik een vaag glimlachje en ze bleven in hun rol. “Anders nog iets, mevrouw?” Nu zijn ze beiden in de twintig en nog steeds dezelfde zinnetjes. Met Sinterklaas waren ze beiden verkleed als zwarte Piet. Een revolutie! Ik begroette ze enthousiast en complimenteerde ze met hun prachtige pakken. Een vaag lachje terug en: “Waarmee kan ik u van dienst zijn?”
Aan de VU geef ik presentatietrainingen aan studenten. Dit zijn over het algemeen keurige jonge vrouwen en mannen. Ze doen altijd netjes wat ik zeg en hebben geen piercings of zichtbare tatoeages.

Vorig jaar begon het bij me te kriebelen en gaf ik de groep opdracht om die week eens iets geks te doen. Iets wat ze nog nooit hadden gedaan. “Wat dan?” ze vonden het maar een rare opdracht. ”Waarom zouden we dat doen?” “Bedenk eens iets geks,” antwoordde ik, “stap eens uit jezelf en je dagelijkse doen. Breid je zelf eens uit! Wie weet wat er allemaal nog meer in je zit? Dat kom je te weten als je iets doet, wat je normaal niet zou doen.”
Ik was erg benieuwd en ik moet eerlijk zeggen dat ik er weinig vertrouwen in had dat ze het ook werkelijk zouden doen.
De week daarop kwam ik het gebouw binnen en daar stond in de hal één van de studenten paaseieren uit te delen.
“Bedoelt u dit?” vroeg hij toen hij me zag. Ik ben bang dat ik hem ter plekke begon te zoenen van enthousiasme en ik nam natuurlijk een ei. “Ja, dat bedoel ik!”
Ze hadden allemaal iets gedaan. Een was teruggegaan naar haar vorige stageplaats en daar feedback gegeven over misstanden die ze niet eerder had durven te brengen. Weer een ander had bloemen uitgedeeld in de metro. Een jonge vrouw had haar tante geconfronteerd met iets dat ze nooit had durven zeggen en had een goed gesprek met haar.
Het was geweldig en ze waren er zelf ook erg tevreden over.

Tip:

Er zijn altijd meer mogelijkheden, ideeën en creaties te bedenken. Wie weet wat voor interessants we ontdekken?
Wat voor geks heb jij de laatste tijd gedaan?

Lees ook het vervolg: Pay it forward



Uit: 'Placebo's en fluitende fietsen'